Ω!, φιλτάτη Συρία..

του Γ. ΠαπαγιαννόπουλουΣτην

:ΚΑΘ΄ΗΜΑΣ ΑΝΑΤΟΛΗ:

ΣΤΗΝ ΚΑΘ: ΗΜΑΣ ΑΝΑΤΟΛΗ

Ω!, δυστυχισμένη ΦΙΛΤΑΤΗ ΣΥΡΙA

των Σελευκιδών –απογόνων του Μεγάλου Αλεξάνδρου- και της Ανατολικής Αυτοκρατορίας της Κωνσταντινουπόλεως (του "Βυζαντίου" των φθονερών Φράγκων),του Έντιμου απέναντι στους Σταυροφόρους της Δύσης Σαλαντίν.. Τώρα στα ίδια δολοφονικά χέρια με την Χώρα μας, ανάμεσα στους ιμπεριαλιστές εκ Δυσμών, και των φονταμενταλιστών/ Ισλαμιστών εξ Ανατολής.

Ω! φιλτάτη Συρία, καταληφθείσα σήμερα από τους Ισλαμιστές/ Τζιχαντιστές του «Ισλαμικού Χαλιφάτου» : Του ISIS (ΙΚΙΛ), που - με την βοήθεια της Νέο-Οθωμανικής Τουρκίας και Μεγάλων δυνάμεων της Δύσης- έχει πάρει τον έλεγχο μίας περιοχής ίσης με το μέγεθος της Μεγάλης Βρετανίας!

Στη Συρία ελέγχει τις επαρχίες Χαλέπι, Ράκα (Μελλιτινή) και Ντέιρ ες Ζορ (ενώ στο γειτονικό Ιράκ τις επαρχίες Σαλαχουντίν, Αλ-Ανμπάρ, Νινέβεχ και Ντιάλα.)

Το ISIS(ΙΚΙΛ) έχει καταλάβει επτά κοιτάσματα πετρελαίου στη Συρία συμπεριλαμβανομένου του Αλ Ομάρ, του μεγαλύτερου κοιτάσματος της χώρας. Η συνολική του παραγωγική ικανότητα ξεπερνά τα 120 χιλιάδες βαρέλια την ημέρα.. Επίσης ελέγχει τα μεγαλύτερα κοιτάσματα φυσικών πόρων και την πιο εύφορη γεωργικά περιοχή της Συρίας. Όπως γίνεται κατανοητόν, (και) από αυτό αυτό-χρηματοδοτείτε.

Έχουμε να κάνουμε με ένα κράτος εν κράτει, τούτο της ISIS (ΙΚΙΛ), μετα-νεωτερικό και σκοταδιστικό συνάμα, έξω από όλα τα ως τώρα γνωστά κρατικά μορφώματα.

Έχουμε επίσης να κάνουμε με ένα μόρφωμα που αναπτύσσεται «ως καρκίνος» ενάντια σε ένα προϋφιστάμενο, εκείνο το γνωστό και προσφιλές σε μας κοσμικό Κράτος της Συρίας: Κοσμικό το προϋφιστάμενο, πολύ-θρησκευτικό, με ιστορική συνέχεια.

Να θυμίσουμε για άλλη μια φορά ότι, τα σύνορά της Τουρκίας αποτελούν προνομιακό χώρο όπου ανασυγκροτούνται και εφοδιάζονται οι ένοπλοι Σύροι και oι «ισλαμιστές μαχητές» του ISIS (ΙΚΙΛ), που επιδιώκουν την πτώση του Άσαντ. Καθόλου τυχαία το ΝΑΤΟ και όλες οι κυβερνήσεις ιμπεριαλιστικών χωρών έσπευσαν να συμπαρασταθούν στην Τουρκία και να αξιοποιήσουν το περιστατικό με την κατάρριψη του ρώσικου πολεμικού αεροσκάφους για να εντείνουν τις πιέσεις.

Να σημειώσω ότι κατά μήκος των Τουρκο-Συριακών συνόρων, σε μεγάλη έκταση αυτών, βρίσκεται η Ροζάβα, η περιοχή των Κούρδων της Συρίας, που ο Αγώνας τους έγινε παγκόσμια γνωστός μετά την ηρωϊκή τους-και Νικηφόρα- αντίσταση κατά των Ισλαμιστών/ τζιχαντιστών στο Κομπάνι.
Η Συρία βρίσκεται στο στόχαστρο του ιμπεριαλισμού ως μέρος ενός ευρύτερου σχεδίου που περιλαμβάνει τη γεωστρατηγικής σημασίας ευρεία Μέση Ανατολή και τον τεράστιο φυσικό και ενεργειακό της πλούτο.

Για την χώρα μας, το σταμάτημα των εχθροπραξιών και η απομόνωση/ διάλυση του Ισλαμικού Χαλιφάτου, θα έχει ένα επιπλέον ευεργέτημα: θα σταματήσει την ακατάπαυστη ροή προσφύγων και μεταναστών προς την χώρα μας (τουλάχιστον των προερχόμενων από την Συρία ), ροή που έχει λάβει ΑΝΕΞΕΛΕΓΚΤΕΣ διαστάσεις και που η Χώρα μας κινδυνεύει, μετά το κλείσιμο των συνόρων μεταξύ πολλών Ευρωπαϊκών χωρών, να γίνει (πέρα από αρχικός και) ο ΤΕΛΙΚΟΣ αποδέκτης τούτων των ροών. Τα αποτελέσματα γίνονται κατανοητά σε κάθε λογικό Δημοκράτη και Πατριώτη (αλλοίωση πληθυσμού, δημιουργία κι΄ άλλης μειονότητας εντός της Χώρας μας, Ιθαγένεια: άρα σε λίγα χρόνια: εκλογικά δικαιώματα εν Ελλάδι, κλπ…)

Για μας, τους Δημοκράτες και Πατριώτες Αντι-ιμπεριαλιστές, δεν είναι δύσκολη η επιλογή ΘΕΣΗΣ στο ζήτημα της Συρίας, είναι μάλλον ΑΥΤΟΝΟΗΤΗ. Άλλωστε υπάρχει κοινή πορεία στον χρόνο ανάμεσα στους παλαιούς Λαούς της Μεσογείου, ιδιαίτερα σε όσους διατηρούν ΙΣΤΟΡΙΚΗ μνήμη., σε όσους κατανοούν τις σχέσεις και δεσμούς ανάμεσα σε υπαρκτούς – και όχι κατασκευασμένους- πολιτισμούς.

Ω φιλτάτη , δυστυχισμένη και διαιρεμένη σήμερα Συρία.
Μας θυμίζεις πολλά, μας ενώνουν πολλά. Θα αναμένουμε την Ανάσταση σου.
ΓΙΩΡΓΟΣ ΠΑΠΑΓΙΑΝΝΟΠΟΥΛΟ

Αναγκαίες διευκρινήσεις, (μέρος 2ον):

1.: Στην σημερινή “μετα-μνημονιακή» Ελλάδα, βιώνουμε στιγμές παραλογισμού και σουρεαλισμού. Τραγικό, η όποια αναφορά σε Εθνική Ανεξαρτησία , ακρογωνιαίο λίθο της κάθε ΑΝΤΙ-ΙΜΠΕΡΙΑΛΙΣΤΙΚΗΣ πολιτικής στην δεκαετία του ΄70, να συκοφαντείται από την εγχώρια (παγκοσμιοποιημένη) «αριστερά» ως ύποπτη ή γειτονική με τον εθνικισμό. Τα Εθνικά δίκαια, ο Ελληνισμός, είναι απαράγραπτα Δικαιώματα και «Υποχρεώσεις» , συμβατά με το Διεθνές Δίκαιο, τον ανθρωπισμό και τον νομικό πολιτισμό. Κάποτε, έως την Πτώση της Σοβιετίας και την Πτώση του Βερολίνου, το Ενιαίο του ΕΘΝΙΚΟΥ και ΚΟΙΝΩΝΙΚΟΥ Αγώνα, το «Εθνικοαπελευθερωτικό»,εθεωρείτο ΑΥΤΟΝΟΗΤΟ.
(σήμερα , από την εγχώρια «αριστερά» : όχι…)

2.. Η διάλυση γειτονικών κρατών από τον παγκόσμιο ΙΜΠΕΡΙΑΛΙΣΜΟ στην γειτονιά μας, με διάφορα ευτελή προσχήματα, όπως της Λιβύης, του Ιράκ, της Ουκρανίας, της Συρίας σήμερα, -όπως και της ενιαίας Γιουγκοσλαβίας χτες, -δείχνει το ΜΕΓΕΘΟΣ της επέμβασης και ΑΝΑΓΚΑΣΤΙΚΗΣ- ΥΠΟΧΡΕΩΤΙΚΗΣ «ΟΡΘΟΤΗΤΑΣ» που προσπαθείτε να επιβληθεί.
.
3.-Πρωταρχικό παραμένει το καθήκον της Παραγωγικής ανασυγκρότησης της Χώρας. «Η παραγωγική ανασυγκρότηση της χώρας δεν μπορεί να συντελεσθεί ανεξάρτητα από τις επιταγές της εξειδίκευσης και τις συνθήκες της διεθνούς αγοράς, όμως δεν πρέπει να νοηθεί ως παθητική προσαρμογή στη λογική του συγκριτικού πλεονεκτήματος. Η ελληνική παραγωγική ανασυγκρότηση έχει ως απαραίτητη διάσταση την ανάδειξη και προώθηση ποιοτικών προϊόντων, με ιδιαίτερη ταυτότητα και αναγνώριση στη διεθνή αγορά. Η παραγωγική ανασυγκρότηση είναι αδύνατο να συντελεσθεί χωρίς την ενεργό δράση του τρίτου τομέα της οικονομίας, των εθελοντικών και μη κυβερνητικών οργανώσεων, της λαϊκής πρωτοβουλίας και επιχειρηματικότητας.» (Γιάννης Σχίζας)
.
4-Οι όποιες νέες συλλογικότητες που προκύπτουν από την σημερινή συγκυρία, οφείλουν να υπηρετούν ένα ΕΝΙΑΙΟ αντιμνημονιακό, αντιαποικιακό και αντιϊμπεριαλιστικό μέτωπο. Άλλως, είναι άχρηστες…

5. – ο Αγώνας για ΕΘΝΙΚΗ ΑΝΕΞΑΡΤΗΣΙΑ και ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑ στην Χώρα μας, παραμένει Επίκαιρος, όπως πάντα - όσο ποτέ…

ΓΙΩΡΓΟΣ ΠΑΠΑΓΙΑΝΝΟΠΟΥΛΟΣ

ΑΝΑΓΚΑΙΕΣ ΔΙΕΥΚΡΙΝΗΣΕΙΣ

Επί Τροχάδην (ΠΑΡΟΝ 8-11-2015)

Τούτες τις μέρες, με αφορμή και τις δηλώσεις του κ.Φίλη σχετικά με τον «πόνο των Ποντίων» και για το εάν πρόκειται για Γενοκτονία ή Εθνοκάθαρση, οδηγούμεθα ξανά στις ίδιες βασικές Διαπιστώσεις; Η εγχώρια Αριστερά, από την δεκαετία του ’90 και μετά, με την Πτώση της Σοβιετίας και την Πτώση του Τοίχους, έχει υποστεί έναν συνολικό ΜΕΤΑΜΟΡΦΙΣΜΟ.
Εξηγούμε: Διακρίνουμε μια:ΠΛΗΡΗ Ιδεολογική ΜΕΤΑΣΤΡΟΦΗ της εγχώριας "παραδοσιακής" Αριστεράς, με αφορμή και τις δηλώσεις Φίλη.. αλλά και για τον Φράκτη στον Έβρο, με την αντιμετώπιση των προσφυγικών και μεταναστευτικών ροών. ΠΡΟΚΕΙΤΑΙ για πλήρη ΜΕΤΑΤΟΠΙΣΗ από το Ενιαίο του ΕΘΝΙΚΟΥ και ΚΟΙΝΩΝΙΚΟΥ:, του ΕΘΝΙΚΟΑΠΕΛΕΥΘΕΡΩΤΙΚΟΥ ΑΓΩΝΑ, στην γραμμή της ΠΑΓΚΟΣΜΙΟΠΟΙΗΣΗΣ; στα "Ανθρώπινα Δικαιώματα"

Πράγματι,

Όλη η εγχώρια παραδοσιακή Αριστερά , όλων των αποχρώσεων,(με μικρές επιφυλάξεις σε κάποιες εκδοχές για το «Ορθόδοξο» ΚΚΕ) είτε Σταλινική είτε "Ανανεωτική"/ «εκσυγχρονιστική» ασχολείται -με το ΠΡΟΣΧΗΜΑ των προσφυγικών και μεταναστευτικών ροών- στο πως θα ΓΚΡΕΜΙΣΤΕΙ ο Φράκτης στον Έβρο.. «ΞΕΧΝΩΝΤΑΣ» ότι αυτός βρίσκεται στα σύνορα με την Τουρκία…Την ίδια στιγμή, παραμένει βαθύτατα ΚΕΜΑΛΙΚΗ και ΤΟΥΡΚΟΛΑΓΝΑ. Για τούτο ΔΕΝ ΕΝΟΧΛΟΥΝ ΚΑΝΕΝΑΝ ΤΟΥΣ ΟΙ ΔΗΛΏΣΕΙΣ του κ. Φίλη για την ΓΕΝΟΚΤΟΝΙΑ των ΠΟΝΤΙΩΝ.

Αμόρφωτοι συν τοις άλλοις οι ποικιλώνυμοι Μαρξιστές μας, όσον αφορά το ΑΝΑΤΟΛΙΚΟ ΖΗΤΗΜΑ: "Καμιά χώρα δεν έχει ελπίδα, για πρόοδο, εφ’ όσον μένει, υπό τουρκική κυριαρχία. Για το ανατολικό ζήτημα, το καθήκον μας είναι να δεχτούμε τον κατακερματισμό της Τουρκίας και να δείξουμε αμέριστη συμπαράσταση, προς τους χριστιανικούς λαούς", έλεγε η Rosa Luxemburg, πριν τον σφαγιασμό τους και τον διωγμό τους από τις πατρογονικές τους Εστίες, προφανώς.
Είναι λοιπόν η σημερινή εγχώρια Αριστερά , σε αντίθεση με την προηγούμενη Γενιά αριστερών- αδιάφορη στην ιδέα της καθολικής απελευθέρωσης, της ΕΘΝΙΚΗΣ και ΚΟΙΝΩΝΙΚΗΣ ΑΥΤΟΔΙΑΘΕΣΗΣ.·. ΑΝΤΙΘΈΤΩΣ λατρεύει τα «ανθρώπινα Δικαιώματα» ,έτσι ερμηνεύεται ότι το «αριστερό καθήκον» εξαντλείται στη διεκδίκηση μειονοτικών δικαιωμάτων .
Με αυτές τις απόψεις να κυριαρχούν, είναι αναγκαίο –συν τοις άλλοις- να ΕΠΑΝΑΔΙΑΤΥΠΩΘΕΙ η (άλλη) Πρόταση για την ΑΠΕΛΕΥΘΕΡΩΣΗ της Κοινωνίας και της Πατρίδας.
“Ο δρόμος έτρεχε ομιχλώδης μπροστά μας»(Δημήτρης Αγγελής, ποιητής)

ΓΙΩΡΓΟΣ ΠΑΠΑΓΙΑΝΝΟΠΟΥΛΟΣ

ΠΡΟΣΚΛΗΣΗ ΣΕ ΕΚΔΗΛΩΣΗ ΤΟΥ ΣΥΝΕΤΑΙΡΙΣΜΟΥ "ΠΡΟΜΗΘΕΑΣ ΛΥΟΜΕΝΟΣ"

 ΠΡΟΣΚΛΗΣΗ

Στην προσπάθεια

Για παραγωγική ανασυγκρότηση, αναζωογόνηση της υπαίθρου και καλλιέργεια συνεργατικού πνεύματος του καταναλωτή  σας καλούμε σε συζήτηση με θέμα:

«Ακρόδρυα και προϊόντα του Δάσους, ένα πείραμα  στην Αρχαία Αρκαδία (Δάφνη Καλαβρύτων)» 

Εισηγητής ο Νικηφόρος Θεοχάρης, παραγωγός προϊόντων παραδοσιακής καλλιέργειας, μέλος του Συνεταιρισμού μας

ΤΕΤΑΡΤΗ 11 Νοεμβρίου, ώρα 18.30, Αίθουσα του Συν/σμού
«Προμηθέας Λυόμενος», Σκαλίδη 8,σταθμός ΜΕΤΡΟ Κατεχάκη


ΤΟ Δ.Σ. ΤΟΥ ΠΡΟΜΗΘΕΥΤΙΚΟΥ-ΚΑΤΑΝΑΛΩΤΙΚΟΥ
ΣΥΝΕΤΑΙΡΙΣΜΟΥ «ΠΡΟΜΗΘΕΑΣ ΛΥΟΜΕΝΟΣ»
ΤΗΛ.ΕΠΙΚΟΙΝΩΝΙΑΣ
Συν/σμός  6948119520
Ν.Θεοχάρης 6977660621
niktheoharis@gmail.com

Θα διατεθούν σε ειδικές τιμές για τα μέλη και τους πελάτες του Συνεταιρισμού τα προίόντα του παραγωγού- μέλους μας.(το εγχείρημα του ως τώρα περιλαμβάνει: καρύδια, αμύγδαλα, φουντούκι, αυτοφυή αρωματικά και φαρμακευτικά φυτά )

«ΥΠΟΔΟΜΗ και ΒΑΣΗ για ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑ και ΕΘΝΙΚΗ ΑΝΕΞΑΡΤΗΣΙΑ: ΠΑΡΑΓΩΓΙΚΗ ΑΝΑΣΥΓΚΡΟΤΗΣΗ. ΤΡΟΦΙΚΗ ΕΠΑΡΚΕΙΑ. ΣΥΝΕΡΓΑΤΙΚΕΣ-ΣΥΝΕΤΑΙΡΙΣΤΙΚΕΣ ΕΝΩΣΕΙΣ «

ΔΗΜΟΣΙΕΥΤΗΚΕ στην εφημερίδα «ΔΡΟΜΟΣ της ΑΡΙΣΤΕΡΑΣ» στις 24.10.15

 

  Διατυπώνω μια "ΠΡΟΤΑΣΗ ΠΑΡΑΓΩΓΗΣ (για να βγούμε κάποτε από ..το "τούνελ"):
 Θεωρώ πρώτιστη την Ανάγκη Παραγωγικής Ανασυγκρότησης. Με Οργάνωση της παραγωγής, Συνεργατικές-"εναλλακτικές" μορφές εργασίας . Με Αγροτικούς συνεταιρισμούς, Καταναλωτικούς Συνεταιρισμούς που λειτουργούν Χωρίς μεσάζοντες, δίκτυα ανεξάρτητων επαγγελματιών που παράγουν συνεργατικά. ΤΡΟΦΙΚΗ ΕΠΑΡΚΕΙΑ. 

Η χώρα μας βρίσκεται μπροστά σε ένα διαρκή και ωμό εκβιασμό, με τις Μνημονιακές Κυβερνήσεις να υποθηκεύουν με τις επιλογές της ολόκληρο τον εθνικό πλούτο και τα κυριαρχικά μας δικαιώματα.

Εκτός όμως από την υποθήκευση, προωθείται τεράστια μεταφορά πλούτου από τους εργαζόμενους και τα μεσαία στρώματα σε ποικίλα κοινωνικά παράσιτα όσο και στους «δανειστές». Από το Δημόσιο στους πειρατές των ιδιωτικοποιήσεων, από τους παραγωγικούς κλάδους στη χρηματιστική κερδοσκοπία. Όλες αυτές οι μεταβιβάσεις διευθύνονται από τις “αγορές” και κατευθύνονται κυρίως σε ξένους δήθεν επενδυτές.

 

Όντας πεπεισμένοι ότι:

1. Η κρίση έρχεται ως επιστέγασμα της συστηματικής αποδιάρθρωσης της εγχώριας παραγωγής, του κοινωνικού κράτους και περιορισμού στοιχειωδών δικαιωμάτων της εργασίας (“ελαστικοποίηση”), της ασυδοσίας του παρασιτικού κεφαλαίου (“ευελιξία”) και του αφελληνισμού της οικονομίας (χρηματιστήριο, δομημένα ομόλογα, φυγάδευση κεφαλαίων, μαύρο χρήμα).Της μετατροπής της χώρας σε μια ΑΠΟΙΚΙΑ ΧΡΕΟΥΣ.

2. Η εγχώρια κρίση, ανεξάρτητα από τα αίτια, γίνεται εκρηκτική εξ αιτίας των επιλογών που επέβαλαν οι “δανειστές” και αποδέχθηκαν οι Μνημονιακές Κυβερνήσεις,

 - ΠΡΟΚΥΠΤΕΙ ότι, για τα αδιέξοδα που μας ταλανίζουν, προβάλλει η ανάγκη για διατύπωση Εναλλακτικών Προτάσεων και ΔΡΑΣΕΩΝ. Η ανάγκη να

υπάρξει ένα Εθνικό Σχέδιο Επιβίωσης και Ανασυγκρότησης: της κοινωνίας, του κοινωνικού κράτους και της παραγωγής, με προτεραιότητα την ευημερία και αξιοπρέπεια των λαϊκών στρωμάτων και με κατεύθυνση και κίνητρο την κοινωνική δικαιοσύνη. Τούτο ανάμεσα σε άλλα σημαίνει:

-Ανάσχεση του ξεπουλήματος και της αισχροκέρδειας, υπεράσπιση του εθνικού πλούτου, δουλειά και δίκαιη αμοιβή για όλους. Κοινές Δράσεις για έλεγχο της κερδοσκοπικής ασυδοσίας, της διαφθοράς. Κοινές Δράσεις στην παραγωγή και διανομή αγαθών και υπηρεσιών, με κατεύθυνση προς μια οικονομία υπέρ των υποτελών τάξεων με ουσιαστικό κοινωνικό χαρακτήρα και περιεχόμενο.

-Υπεράσπιση των κοινωνικών δικαιωμάτων και των δημοσίων αγαθών, εργατικός και λαϊκός έλεγχος στους θεσμούς και στα κέντρα λήψης των αποφάσεων.

Κατάρτιση λοιπόν με δημόσιο διάλογο Προγράμματος Παραγωγικής Ανασυγκρότησης, Αναδιανομής του Πλούτου και Ανθρώπινης και Αειφόρου Ανάπτυξης.

 «Διότι : σήμερα είναι επιτακτική Ανάγκη:

  -η Ανάπτυξη της πρωτογενούς και δευτερογενούς παραγωγής. Η ΠΑΡΑΓΩΓΙΚΗ ΑΝΑΣΥΓΚΡΟΤΗΣΗ, οι εναλλακτικές μορφές ΑΝΑΠΤΥΞΗΣ. Η Στήριξη μορφών συλλογικής διαχείρισης, όπως: συνεταιρισμών, ομαδικών καλλιεργειών, δημοτικών και δημοσυνεταιριστικών επιχειρήσεων, διαχείριση των λαϊκών αγορών από επιτροπές άμεσων παραγωγών, καταναλωτών κ.ο.κ.

 -Η Αξιοποίηση του συνόλου του εθνικού πλούτου, ορυκτού και υποθαλάσσιου υπέρ του έθνους και του Λαού. Η Προστασία της Δημόσιας Περιουσίας. Λαϊκή κινητοποίηση για τη γη, την στέγη, το κλίμα και τους φυσικούς πόρους, την αγροτική αναδιάρθρωση και τη διατροφική επάρκεια.   -- Στο επίπεδο της Ανάπτυξης. Η αυτοοργάνωση, για ανάπτυξη των εγχώριων παραγωγικών πηγών, με αλληλεγγύη στο κόστος, αλλά και στην κατανομή του προϊόντος, αποτελεί ένα πεδίο, που ως τώρα θεωρείται ότι ανήκει αποκλειστικά στην επιχειρηματική πρωτοβουλία, ενώ οι πολίτες (παραγωγοί και καταναλωτές) «διαπαιδαγωγούνται» με όλα τα μέσα, να παραμένουν σταθερά παθητικοί.» (από συλλογικό κείμενο που κυκλοφορήσαμε ως «Λαϊκή Αλληλεγγύη» τον Ιανουάριο 2010).

.

 Αναδεικνύεται έτσι η επικαιρότητα συνεργατικών Πρωτοβουλιών όπως π.χ. εδώ στην Αθήνα η δημιουργία του Καταναλωτικού Συνεταιρισμού «Προμηθέας Λυόμενος» πρόσφατα, η προσπάθεια σήμερα  στην Κεφαλονιά για την δημιουργία μιας «Συναδελφικής Κομπανίας».

Είναι σαφές ότι: ο συνεργατικός φορέας δεν είναι κόμμα, αλλά κάτι πολύ πιο πολυσήμαντο.

Επιδιώκει ένα κοινωνικό παραγωγικό - αναπτυξιακό μέτωπο σε εθνική κλίμακα. Αυτό συνεπάγεται στήριξη των μικρών και μεσαίων επιχειρήσεων (μ.Μ.Ε.), δημιουργία εταιρειών λαϊκής βάσης, συνεταιρισμών, ομαδικών καλλιεργειών και κοινοπραξιών, πρωτοβουλίες των εργαζομένων  για  ματαίωση  του  αφελληνισμού βιώσιμων επιχειρήσεων, στήριξη μεταποιητικών συνεταιρισμών, ενίσχυση πρωτοβουλιών για αξιοποίηση  παραγωγικών δυνατοτήτων.

Μέσα σε αυτά τα πλαίσια, μέσα από την ανάγκη μιας συνεργατικής πρωτοβουλίας, προσηλωμένης στην λαϊκή αλληλεγγύη και στην παραγωγική ανασυγκρότηση,  δημιουργήσαμε  έναν πιλοτικό συνεργατικό φορέα, βασισμένο σε ορισμένες θεμελιακές και απαράβατες αρχές, που  είναι και κριτήρια για τις οικονομικές του αποφάσεις, αλλά και για την ανάδειξη των κατάλληλων προσώπων, καθώς και για τις συνεργασίες που θα προωθεί.

Ανάμεσα στα άλλα:   «

 1. Η επιδίωξη ενότητας των δημιουργικών ανθρώπων.

 2. Η διαρκής ανατροφοδότηση και κάθετη ανέλιξη του έργου (αναπτυξιακή διάσταση).

 3. Η σύζευξη της αλληλεγγύης με την αξιοσύνη.

 4. Η αρχή της μορφωτικής αυτονομίας. Για ένα πολιτισμό αλληλεγγύης, δημιουργικότητας,  δικαιοσύνης και Αυτοδιάθεσης.

……Επιδιώκει ένα κοινωνικό παραγωγικό - αναπτυξιακό μέτωπο σε εθνική κλίμακα, αρχίζοντας πιλοτικά από πολύ μικρής κλίμακας δραστηριότητες, που μπορεί να αλληλοϋποστηρίζονται με πρωτοβουλίες ανέργων, μικρών παραγωγών, μικροκαλλιεργητών, ή ομάδων καλλιεργητών, μεταποιητικών συνεταιρισμών κ.ο.κ.

Έτσι αποσαφηνίζεται το βάθος και το εύρος της σημασίας που δίνουμε σε αυτό που αποκαλούμε ενότητα των δημιουργικών ανθρώπων..» (Μάρτης2013, κείμενο του Συνεταιρισμού Καταναλωτών ΠΡΟΜΗΘΕΑΣ ΛΥΟΜΕΝΟΣ)

 

Έτσι αντιμετωπίζεται με καλύτερους όρους η Κρίση διαρκείας που προέκυψε στη Πατρίδα μας.

Έτσι διατηρούμε ανοιχτό τον δρόμο για την ουσιαστική λειτουργία της (περιορισμένης σήμερα) ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑΣ, για την επαναδιεκδίκηση της ΕΘΝΙΚΗΣ ΑΝΕΞΑΡΤΗΣΙΑΣ.

 

ΓΙΩΡΓΟΣ ΠΑΠΑΓΙΑΝΝΟΠΟΥΛΟΣ

Αρχιτέκτων- συγγραφέας