ΠΡΩΤΟΒΟΥΛΙΑ 14ης ΜΑΗ: Η ΕΚΔΗΛΩΣΗ ΓΙΑ ΤΑ ΕΘΝΙΚΑ ΘΕΜΑΤΑ ΚΑΙ ΤΟΝ ΠΡΟΣΑΝΑΤΟΛΙΣΜΟ ΤΗΣ ΧΩΡΑΣ

Οι πέντε εισηγήσεις στην επιτυχημένη εκδήλωση της ΠΡΩΤΟΒΟΥΛΙΑΣ 14ης ΜΑΗ στο ξενοδοχείο MUSEUM που πραγματοποιήθηκε την Δευτέρα 14 Φλεβάρη.

Συντονιστής της εκδήλωσης ήταν ο δημοτικός σύμβουλος Νέας Ιωνίας Άρης Χατζησαββίδης που άνοιξε την συζήτηση.

Στη συνέχεια ο πρώτος εισηγητής, ο οικονομολόγος Λεωνίδας Βατικιώτης από το kommon.gr.

Η τοποθετηση του 2ου εισηγητή της εκδήλωσης Δημήτρη Κωνσταντανκόπουλου

Ακολούθησε ο Σταύρος Λυγερός

Η τοποθέτηση του εκπροσώπου της Πρωτοβουλίας 14ης Μάη, Γιώργου Παπαγιαννόπουλου

Την εκδήλωση έκλεισε ο Μιχάλης Χαραλαμπίδης

ΑΠΟΣΠΑΣΜΑ ΑΠΟ ΤΗΝ ΟΜΙΛΙΑ ΤΟΥ Γ. ΠΑΠΑΓΙΑΝΝΟΠΟΥΛΟΥ ΣΤΗΝ ΕΚΔΗΛΩΣΗ ΤΗΣ ΠΡΩΤΟΒΟΥΛΙΑΣ 14ης ΜΑΗ ΓΙΑ ΤΑ ΕΘΝΙΚΑ ΘΕΜΑΤΑ ΚΑΙ ΤΟΝ ΠΡΟΣΑΝΑΤΟΛΙΣΜΟ ΤΗΣ ΧΩΡΑΣ

Περί του Σκοπιανού / Μακεδονικού

Αρκούν οι δημόσιες σχέσεις, οι καλές προθέσεις για να «λυθεί» ένα πρόβλημα που δημιουργήθηκε με ευθύνες άλλων Δυνάμεων, με επιθετική αιχμή κατά της Ελληνικής επικράτειας, - πέραν της παραποίησης και υιοθέτησης Ιστορίας, Ταυτότητας, κλπ.;

Πολλοί παραγνωρίζουν την «Εκδίκηση της Ιστορίας». Άλλοι πάλι, γοητευμένοι, θέλουν να της κλείσουν «ραντεβού», όπως έκαναν προκάτοχοι τους, λησμονώντας ότι πολλάκις, η Ιστορία «στήνει» στα ραντεβού της…
Αφιερώνω κι΄ εγώ σε όλους τους «αντι-εθνικιστές», σε όλους τους «εκσυγχρονιστές», στους πιθανούς «διαπραγματευτές»:

Στο Προοίμιο του Συντάγματος των Σκοπίων (FYROM), αναφέρεται:“Λαμβάνοντας ως σημείο εκκίνησης την ιστορική, πολιτισμική, πνευματική και κρατική κληρονομιά του μακεδονικού λαού και τον αγώνα τους για αιώνες για την εθνική και κοινωνική ελευθερία, καθώς και τη δημιουργία του δικού τους κράτους, και ειδικότερα τις παραδόσεις του κράτους και της νομιμότητας της Δημοκρατίας του Κρούσεβου και των ιστορικών αποφάσεων της Αντιφασιστικής Συνέλευσης της Λαϊκής Απελευθέρωσης της Μακεδονίας, μαζί με τη συνταγματική και νομική συνέχεια του Μακεδονικού κράτους ως κυρίαρχης δημοκρατίας εντός της Ομοσπονδιακής Γιουγκοσλαβίας και την ελεύθερη εκδήλωση των πολιτών της Δημοκρατίας της Μακεδονίας το δημοψήφισμα της 8ης Σεπτεμβρίου 1991, καθώς και το ιστορικό γεγονός ότι η Μακεδονία είναι εγκατεστημένη ως εθνικό κράτος του μακεδονικού λαού, όπου παρέχεται πλήρης ισότητα ως πολίτες και μόνιμη συνύπαρξη με τον μακεδονικό λαό για Αλβανούς, Τούρκους, Βλάχους, Ρωμαίους και άλλων εθνικοτήτων που ζουν στη Δημοκρατία της Μακεδονίας και έχουν ως στόχο:

• την εγκαθίδρυση της Δημοκρατίας της Μακεδονίας ως κυρίαρχου και ανεξάρτητου κράτους, καθώς και ενός πολιτικού και δημοκρατικού κράτους 
• τη θέσπιση και εδραίωση του κράτους δικαίου ως θεμελιώδες σύστημα διακυβέρνησης 
• την εγγύηση των ανθρωπίνων δικαιωμάτων, των ελευθεριών των πολιτών και της εθνοτικής ισότητας 
• την παροχή ειρήνης και την κοινή κατοικία του μακεδονικού λαού με εθνικότητες που ζουν στη Δημοκρατία της Μακεδονίας  και
• την παροχή κοινωνικής δικαιοσύνης, οικονομικής ευημερίας και ευημερίας στη ζωή του ατόμου και της κοινότητας “ Γι΄αυτό τον λόγο, πέραν όλων των άλλων, σημείωνα σε αυτή την στήλη στο προηγούμενο σημείωμα μου : «Θεωρούμε αυτονόητη, την αποκήρυξη οποιούδηποτε αλυτρωτισμού από την πλευρά των Σκοπίων (FYROM) ΠΡΙΝ από οποιαδήποτε "λύση"., και προσέθετα: 

«…. η Ελλάδα δεν μπορεί και δεν πρέπει να αναγνωρίσει στα βόρεια σύνορα της, Κράτος με όνομα που να περιέχει τον όρο «Μακεδονία», γιατί παραχωρώντας η ίδια το όνομα αυτό στο γειτονικό Κράτος θα απωλέσει κάθε δυνατότητα αντίδρασης σε μια μελλοντική αμφισβήτηση κυριαρχικών της δικαιωμάτων, που θα προέρχεται από αυτήν την πράξη.»( από ανακοίνωση της «Πρωτοβουλίας14ης Μάη»).

Ο καθείς και τα έργα του.

ΓΙΩΡΓΟΣ ΠΑΠΑΓΙΑΝΝΟΠΟΥΛΟΣ

Εμπρός για άλλη μια λαμπρή ήττα..

του Γ. Παπαγιαννόπουλου

Ξιφουλκεί ο ΥΠΕΞ κ. Κοτζιάς, «μπροστάρης» - ως διαχρονικός ΚΝίτης- στον «Αγώνα» για την «επίλυση» του «Σκοπιανού»/ Μακεδονικού, τώρα - που τάχα μου - ωρίμασαν οι συνθήκες..
Τρομάρα μας.. άξαφνα, υποτιμήθηκε η ΔΙΑΡΚΗΣ – καθημερινή - απειλή εξ Ανατολών, η αμφισβήτηση των ελληνικών νησιών στο Αιγαίο, το τραγικό στρίμωγμα στο Κυπριακό, η τραγική αδυναμία προάσπισης της εδαφικής Κυριαρχίας και ακεραιότητας και αποφασίστηκε να ταϊσουμε το «πόπολο» με κάτι …ώριμο…

Έτσι, στο όνομα πάντα του ρεαλισμού, και αφού εξ ορισμού «τακτοποιήθηκε» ο εσωτερικός «εχθρός» με τα γνωστά: Εθνικιστής, ψιλο-φασίστας, αντιδραστικός κλπ.- Αφού απαγορεύτηκε στην Εκκλησία «δια να ομιλεί», - φαντάσου τι περιμένει εμάς τους υπόλοιπους - με κατηγορίες οι οποίες θα ΕΝΤΑΤΙΚΟΠΟΙΗΘΟΥΝ εάν πετύχουν οι κινητοποιήσεις εναντίον της «λύσης» - ο ΥΠΕΞ προχωρά ακάθεκτος προς την ΝΑΤΟϊκή τακτοποίηση.
Μια όπως- όπως ψιλο-Μακεδονία, με ένα κάποιο πρόσημο για τα προσχήματα.

Άλλωστε, όποιος ακούει, καταλαβαίνει.
Παρόντος του διαμεσολαβητή κ.Νίμιτς, ο οποίος για όποιον δεν κατάλαβε είπε πως δεν είναι δυνατόν να υπάρξει λύση χωρίς ΣΥΝΘΕΤΗ ονομασία, ο Σκοπιανός εκπρόσωπος δήλωσε πως δεν μπορεί να αποστασιοποιηθεί της «Δημοκρατίας της Μακεδονίας».. Βγήκαν σε λίγο οι κυβερνητικοί των Σκοπίων, και μας είπαν ότι ο εκπρόσωπος αυτός είναι του Γκρούεφσκι.. μιλώντας κι΄ αυτοί ως «Δημοκρατία της Μακεδονίας»… όλοι μαζί, μας δουλεύουν ψιλό γαζί..
Απέναντι σε όλα αυτά, και σε αυτά που έρχονται με τρομερή ταχύτητα - εις βάρος μας, απαντάμε:
«Θεωρούμε αυτονόητη, την αποκήρυξη οποιούδηποτε αλυτρωτισμού από την πλευρά των Σκοπίων (FYROM) ΠΡΙΝ από οποιαδήποτε "λύση".

….. ο δημόσιος «διάλογος» για αυτό το εθνικό θέμα επιτελεί υπονομευτικό ρόλο σε μια σοβαρή εθνική διαπραγμάτευση που θα έπρεπε να ακολουθείται, με κίνδυνο στο «τέλος της ημέρας» να υπάρξουν αρνητικές εθνικές συνέπειες.

Συμπερασματικά η θέση μας για το θέμα αυτό είναι ότι η Ελλάδα δεν μπορεί και δεν πρέπει να αναγνωρίσει στα βόρεια σύνορα της, Κράτος με όνομα που να περιέχει τον όρο «Μακεδονία», γιατί παραχωρώντας η ίδια το όνομα αυτό στο γειτονικό Κράτος θα απωλέσει κάθε δυνατότητα αντίδρασης σε μια μελλοντική αμφισβήτηση κυριαρχικών της δικαιωμάτων, που θα προέρχεται από αυτήν την πράξη. « (από ανακοίνωση της «Πρωτοβουλίας 14ης Μάη»).

H μέγιστη δυνατή Συσπείρωση του Έθνους και του Λαού είναι η μόνη ΛΥΣΗ.

ΓΙΩΡΓΟΣ ΠΑΠΑΓΙΑΝΝΟΠΟΥΛΟΣ

«Το όνομα είναι η ψυχή μας» Α.Παπανδρέου

            Με πίεση και εντολή του ξένου παράγοντα (Η.Π.Α κ.λ.π) η ελληνική κυβέρνηση σπεύδει να κλείσει το εθνικό ζήτημα, που αφορά την ύπαρξη Κράτους στα βόρεια σύνορα μας, με το όνομα της «ΜΑΚΕΔΟΝΙΑΣ», που συνδέεται με αλυτρωτικούς σκοπούς, λόγω της ύπαρξης μακεδονικού Έθνους, που υποτίθεται εκπροσωπούν τα Σκόπια !

            Ο πυρήνας του προβλήματος παραμένει ο ίδιος. Το όνομα χρησιμοποιείται στο παρόν και θα χρησιμοποιηθεί και στο μέλλον, για την υποστήριξη αυτού του πλαστού και κλεμμένου αφηγήματος.

            Οι διαφανείσες μέχρι τώρα προθέσεις της Κυβέρνησης να συμφωνήσει στο όνομα «ΝΕΑ ΜΑΚΕΔΟΝΙΑ», αποτελεί «εθνικό αυτοχειριασμό» και βρίσκεται στον αντίποδα της διατυπωθείσας εθνικής θέσης στο συμβούλιο των πολιτικών αρχηγών στη δεκαετία του 90’, περί μη αποδοχής ονόματος που θα περιέχει τον όρο «ΜΑΚΕΔΟΝΙΑ». Βρίσκεται ακόμα και σε αντίθεση με την συμβιβαστική θέση του Βουκουρεστίου, που ομιλούσε για σύνθετη ονομασία με γεωγραφικό προσδιορισμό  και ρητή αποδοκιμασία των αλυτρωτικών διακηρύξεων και της υπάρξεως του Μακεδονικού έθνους, που έχουν διατυπωθεί στο Σύνταγμα του γειτονικού κράτους, κατά πλήρη πλαστογράφηση της ιστορίας και της πολιτιστικής πραγματικότητας. Θεωρούμε αυτονόητη, την αποκήρυξη οποιούδηποτε αλυτρωτισμού από την πλευρά των Σκοπίων (FYROM) ΠΡΙΝ από οποιαδήποτε "λύση".

             Τέλος ο δημόσιος «διάλογος» για αυτό το εθνικό θέμα αφενός χρησιμοποιείται ως «επικοινωνιακή ομπρέλα» αποπροσανατολισμού από τα βαρύτατα μνημονιακά μέτρα που ψηφίζονται από την κυβερνητική πλειοψηφία και οδηγούν την πλειοψηφία του λαού στη βύθιση και αφετέρου επιτελεί υπονομευτικό ρόλο σε μια σοβαρή εθνική διαπραγμάτευση που θα έπρεπε να ακολουθείται με κίνδυνο στο «τέλος της ημέρας» να υπάρξουν αρνητικές εθνικές συνέπειες.

             Συμπερασματικά η θέση μας για το θέμα αυτό είναι ότι η Ελλάδα δεν μπορεί και δεν πρέπει να αναγνωρίσει στα βόρεια σύνορα της, Κράτος με όνομα που να περιέχει τον όρο «Μακεδονία», γιατί παραχωρώντας η ίδια το όνομα αυτό στο γειτονικό Κράτος θα απωλέσει κάθε δυνατότητα αντίδρασης σε μια μελλοντική αμφισβήτηση κυριαρχικών της δικαιωμάτων, που θα προέρχεται από αυτήν την πράξη.           

 «Πρωτοβουλία  της 14^ης Μάη»